Relacjonowanie zdarzeń traumatycznych: wpływ na dziennikarzy

Dziennikarze często ponoszą koszty bycia świadkami ludzkiego cierpienia oglądanego w trakcie przygotowywania materiałów na temat masowych katastrof, klęsk żywiołowych, kataklizmów lub jednostkowych okrucieństw, jednakże niewiele wiadomo na temat wpływu, tego typu ekspozycji na dobrostan samych dziennikarzy. Badacze zajmujący się zagadnieniem stresu traumatycznego dopiero od niedawna zajmują się analizowaniem skutków, jakie praca wykonywana przez dziennikarzy może wywierać na ich zdrowie. W poniższym zestawieniu dokonany został przegląd wyników dotychczas przeprowadzonych badań dotyczących typów zdarzeń na jakie narażeni są dziennikarze, wpływu jaki opisywanie tych zdarzeń ma na dziennikarzy i czynników które mogą narażać dziennikarza na ryzyko przeżywania dystresu.

Czego doświadczają dziennikarze

Większość dziennikarzy w swojej pracy doświadcza zdarzeń traumatycznych:

Badania wskazują, że około 86%-100% dziennikarzy doświadczyło zdarzeń traumatycznych w trakcie wypełniania swoich obowiązków zawodowych (np. Smith, R., 2008; Teegen i Grotwinkel, 2001).

o   Zdarzenia traumatyczne doświadczane przez dziennikarzy zazwyczaj obejmują:

§  wypadki samochodowe

§  pożar

§  morderstwo

W jaki sposób dziennikarze mogą być dotknięci przez zdarzenie traumatyczne

Większość dziennikarzy pomimo powtarzającej się ekspozycji na zdarzenia traumatyczne wykazuje się wytrzymałością. Ten wniosek poparty jest niskimi wskaźnikami zaburzenia po stresie traumatycznym i innych zaburzeń psychicznych.

Znacząca mniejszość jest narażona na długotrwałe problemy psychologiczne, włączając PTSD, depresję i nadużywanie substancji psychoaktywnych:

Zdarzenia związane ze śmiercią, przemocą i cierpieniem ludzkim, zwłaszcza gdy zaangażowane są w nie dzieci, mogą okazać się szczególnie poruszające (Newman i in., 2003; Pyevich i in., 2003; Smith, R., 2008).

Badania sugerują, że wskaźnik możliwego rozwoju PTSD waha się pomiędzy 4,3% – 28%.

Wskaźniki depresji wahają się pomiędzy mniej niż 1% – 21% (Weidmann, Fehm i Fydrich, 2008; Feinstein, Owen i Blair, 2003).

Wskaźnik nadużywania substancji psychoaktywnych analizowano jedynie w grupie korespondentów wojennych i wynosił on 14% (Feinstein i in., 2003).

Wskaźniki PTSD w grupie dziennikarzy

Badanie Próba PTSD
Feinstein i in., 2003 160 korespondentów wojennych 28.6%
Teegen i Grotwinkel, 2001 61 dziennikarzy amerykańskich i europejskich 13.0%
Weidmann i in., 2008 61 europejskich dziennikarzy telewizyjnych, radiowych i prasowych opisujących tsunami w 2004 roku 6.6%
Smith, R. 2008 167 amerykańskich dziennikarzy prasowych i telewizyjnych 9.7%
Newman i in., 2003 875 amerykańskich fotoreporterów 5.9%

 

Czynniki ryzyka

Ekspozycja na doświadczenia wojenne (Feinstein i in., 2003; Simpson i Boggs, 1999)

  • Korespondenci wojenni zakwaterowani wraz z oddziałami wojskowymi nie są bardziej narażeni na rozwój PTSD niż inni dziennikarze opisujący doświadczenia wojenne (Feinstein i Nicholson, 2005).

Ekspozycja na większą ilość zadań związanych z opisywaniem traum (Newman i in., 2003; Pyevich i in., 2003; McMahon, 2001)

Ekspozycja na zadania o większej intensywności (Smith, R., 2008)

Liczba lat w zawodzie

  • Młodsi dziennikarze z mniejszym doświadczeniem (Teegen i Wrotwinkel, 2001)
  • Doświadczeni dziennikarze, częściej eksponowani na zdarzenia traumatyczne (Simpson i Boggs, 1999)

Ekspozycja na zdarzenie traumatyczne w życiu osobistym (Newman i in., 2003; Pyevich i  in., 2003; Teegen i Wortwinkel, 2001)

Niskie postrzegane wsparcie społeczne (Newman i in., 2003)

Negatywne przekonania na temat samego siebie, innych i świata po przeżyciu traumy (Pyevich i in., 2003)

Negatywna emocjonalność (np. złość, wrogość) (Marais i Stuart, 2005)

Trudności z ujawnianiem emocji (Teegen i Grotwinkel, 2001)

Wysoki postrzegany stres organizacyjny (organizational stress) (Smith, R., 2008)

Unikający styl radzenia sobie (Smith, R., 2008)

Niskie postrzegane uznanie społeczne ze strony kierownictwa i kolegów (Weidmann i in., 2008)

Podsumowanie

Zaprezentowane powyżej rezultaty badań wskazują, że dziennikarze w związku z wykonywanym przez siebie zawodem są narażeni na ekspozycję na zdarzenia  traumatyczne. Niektórzy spośród dziennikarzy narażonych na takie doświadczenia są podatni na pojawienie się PTSD i innych symptomów psychicznych. Wniosek ten jest szczególnie uprawniony dla grupy korespondentów wojennych. Wyniki badań – prowadzonych w celu identyfikowania czynników ryzyka – pozwalają na wskazanie sposobów, w jakie konsorcja medialne mogą angażować się w redukowanie czynników ryzyka zawodowego.  Kluczowe wydaje się podejmowanie wysiłków mających na celu zwiększanie wsparcia organizacyjnego dla dziennikarzy opisujących zdarzenia traumatyczne. Wsparcie organizacyjne może polegać na edukowaniu dziennikarzy w zakresie czynników ryzyka psychologicznego związanego z ich pracą, obniżaniu częstotliwości i intensywności ekspozycji na zadania polegające na przygotowaniu sprawozdań ze zdarzeń traumatycznych i zapewnianiu odpowiednich zasobów dla  radzenia sobie z emocjonalnymi kosztami takich zadań. Ze względu na to że kultura tzw. newsroomów przesuwa się w stronę podnoszenia poziomu wsparcia organizacyjnego i obniżania poziomu stresorów organizacyjnych należy oczekiwać redukcji ryzyka ponoszenia uszczerbków, jak również wzrostu satysfakcji z pracy i produktywności dziennikarzy.

Literatura cytowana:

Feinstein, A. i Nicholson, D. (2005). Embedded journalists in the Iraq war: Are they at greater psychological risk? Journal of Traumatic Stress, 18(2) 129-132.

Feinstein, A., Owen, J. i Blair, N. (2002). A hazardous profession: War, journalism, and psychopathology. American Journal of Psychiatry, 159, 1570-1576.

Marais, A. i Stuart, A. (2005). The role of temperament in the development of post- traumatic stress disorder amongst journalists. South African Journal of Psychology, 35, 89-105.

McMahon, C. (2001). Covering disaster: A pilot study into secondary trauma for print media journalists reporting on disaster. Australian Journal of Emergency Management,16, 52-56.

Newman, E., Simpson, R. i Handschuh, D. (2003) Trauma exposure and post-traumatic Stress Disorder among Photojournalists. Visual Communication Quarterly. 10, 4-13.

Pyevich, C., Newman, E. i Daleiden, E. (2003). The relationship among cognitive schemas, job-related traumatic exposure, and post traumatic stress disorder in journalists. Journal of Traumatic Stress, 16, 325-328.

Simpson, R. i Boggs, J. (1999). An exploratory study of traumatic stress among newspaper journalists. Journalism and Communication Monographs, Spring, 1-24.

Smith, R. (2008). Trauma and journalism: Exploring a model of risk and resilience. Unpublished doctoral dissertation, University of Tulsa, Oklahoma.

Teegen, F. i Grotwinkel, M. (2001). Traumatic exposure and post-traumatic stress disorder of journalists. An internet-based study. Psychotherapeut, 46, 169-175.

Weidmann, A., Fehm, L., i Fydrich, T. (2008). Covering the tsunami disaster: Subsuquent post-traumatic and depressive symptoms and associated social factors. Stress and Health, 24, 129-135.

 

Źródło: http://dartcenter.org/content/covering-trauma-impact-on-journalists