O metodzie EMDR

Terapia EMDR jest obecnie rekomendowana przez główne organizacje profesjonalne takie jak Światowa Organizacja Zdrowia, Międzynarodowe i Europejskie Towarzystwo Badań nad Stresem Traumatycznym (ISTSS, ESTSS) oraz towarzystwa członkowskie, w tym Polskie Towarzystwo Badań nad Stresem Traumatycznym, jako jedna z najbardziej efektywnych metod leczenia psychologicznych następstw traumy.

U podstaw idei terapii psychologicznej EMDR legło odkrycie dr Francine Shapiro, która stwierdziła ustępowanie myśli intruzywnych wraz z szybkimi ruchami gałek ocznych. Początkowo podejście rozwinęło się jako metoda leczenia Zaburzenia po Stresie Traumatycznym (PTSD), odnosząc ogromny sukces w pracy z weteranami wojny w Wietnamie oraz z osobami, które przeżyły gwałt. W 2000 roku terapia EMDR została uznana przez Międzynarodowe Towarzystwo Badań nad Stresem Traumatycznym (ISTSS) jako efektywny sposób leczenia PTSD. Podobne stanowisko w sprawie nowej metody leczenia zajęły później w Irlandii: The Northern Ireland Department of Health (2005) oraz National Institute of Clinical Excellence w Wielkiej Brytanii (2005). EMDR zostało również uznane za potwierdzoną badaniami, wysoce efektywną metodę, zalecaną następnie przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne. Terapia EMDR łączy elementy wielu terapeutycznych podejść psychologicznych w zwartą formułę, jej cechą wyróżniającą jest jednak aspekt neurofizjologiczny.

Dzisiaj, po ponad dwudziestu latach doświadczeń, coraz częściej tłumaczy się ową – odkrytą przez Francine Shapiro – redukcję lęku jako efekt bilateralnej stymulacji mózgu, który można osiągnąć zarówno za pomocą ruchu gałek ocznych jaki i tappingu lub stymulacji dźwiękowej.