Journal of Pediatric Psychology, 35, 637-645.

Autorzy badania wykorzystali modelowanie trajektorii zachowań grupowych (group-based trajectory modeling) w celu identyfikacji przejawów wzorów symptomów po stresie traumatycznym (patterns of posttraumatic stress symptom, PTSS) przez dzieci w wieku 6-16 lat, które przeżyły uraz w wyniku wypadku. Badanie miało na celu: (a) zidentyfikowanie grup dzieci różniących się między sobą trajektoriami zachowań oraz (b) zidentyfikowanie czynników ryzyka wpływających na prawdopodobieństwo zakwalifikowania się do konkretnej grupy. W oparciu o Children’s Impact of Events Scale w grupie dzieci (n = 190), które maksymalnie dwa lata wcześniej przeżyły uraz oszacowano natężenie PTSS. Jako czynniki ryzyka oszacowano wiek, płeć, charakter przeżytego urazu i zachowanie dziecka przed urazem. Wyodrębniono trzy grupy o odmiennych trajektoriach zachowań: grupę szybko dochodzącą do siebie (resilient) (57%), grupę o podwyższonych wskaźnikach stresu, która wyzdrowiała szybko (33%) i grupę chroniczną (10%). Największe prawdopodobieństwo na znalezienie się w grupie szybko zdrowiejącej miały dzieci młodsze. Największe prawdopodobieństwo znalezienia się w grupie chronicznej miały dzieci, które doznały poważnych urazów. Problemy z zachowaniem dziecka przed urazem stanowiły predyktor powrotu do zdrowia i wysokiego natężenia symptomów o charakterze chronicznym. W rezultacie opisu odmiennych trajektorii zachowań poszczególnych grup możliwe jest zrozumienie przebiegu i sposobu leczenia PTSS u dzieci.